Imre Thormann
Born in Bern in Bern, Switzerland 1966. After un unsuccessful career as a singer in the punk band Straps Gang, spent several years studying various martial arts (Aikido, Kung Fu, Tai chi and Taekwon Do (Swiss Champion 1984). 1990 qualified as a teacher in the F.M. Alexander Technique. Lives in Tokyo since 1990 and has been tutored in Butoh by Kazuo Ohno and in Noguchitaiso (experience principals of nature through one’s body) with Michizo Noguchi. After 1993 various Butoh solo performances in Japan and in Europe. 1998 Organization and performance at the first „Alien-Butohfestival“ in Tokyo. 1999 participation am internationalen Butohfestival “ex-it” in Bröllin (BRD). 2001 Organisation of the first „Japan Now“-Festival“ in Bern (Switzerland) and Gdansk (Poland). 2002 and 2003 performances at the „lets see dance“-festival in Tokyo. Since 2002 he is teaching Butoh in his Bodygarage in Tokyo.

Nik Bärtsch
Born August 3, 1971 in Zürich. Lives in Zürich and Berlin. Instruction in piano and percussion from the age 8. 1997 Graduation from the ‘Musikhochschule Zürich’. 1989-2001 studies in philosophy, linguistics and musicology at the University of Zürich. 2003/04 stay in Japan for half a year. Ongoing work on his RITUAL GROOVE MUSIC as pianist and composer. Leader of MOBILE and the zen-funk quartet RONIN. Instructor for ‘Practical Aesthetics’ at the ‘Musikhochschule Zürich/Winterthur’ (2000-2003). 1999 and 2002 career award of the ‘UBS Cultural Foundation’, 2002 ‘Werkjahr’ (career award) from the city of Zurich, 2004 culture-award from the town of Zollikon Production and composition of the BLUE-Trilogy (with MOBILE), performed over a period of three years with concerts of 36 hours respectively: 2000: ‘AREA BLUE - a 36 hour music ritual’ in Zürich 2001: ‘AQUA BLUE - a ritual groove music performance’ in Baden 2002: ‘MU BLUE - 36 hours groove ritual’ in Zurich (together with oos ag open operating system)

Imre Thormann
Imre Thormann wurde 1966 in Bern geboren und studierte nach einer erfolglosen Punkbandkarriere verschiedene Kampfkünste wie Aikido, Kung Fu, Tai Chi und Taekwon Do. Nachdem er 1990 eine F.M. Alexander Technik Ausbildung abgeschlossen hatte, verlegte er seinen ständigen Wohnsitz nach Tokio, wo er sieben Jahre lang Unterricht in Butoh bei Mitbegründer Kazuo Ohno und in Nagutichaiso (Prinzipien der Natur durch Körperarbeit erfahren) nahm. Ab 1993 führt er verschiedene eigene Butoh Soloarbeiten (z.b. "vergessene Saat", "der falsche David" und "Steinzeit") in Japan und Europa auf. Außerdem trat er auf den verschiedensten Butohfestivals auf bzw. organisierte sie mit, wie z.B. 2001 das erste Japan Now Festival in Berlin und Gdansk. 2002 eröffnete er seine eigene Butohschule in Tokio (Bodygarage).

Nik Bärtsch
Nik Bärtschs MOBILE entwickelt musikalische Gesamtkunstwerke in rituellen Zusammenhängen. Die Aufführung der Musik wird meist mit einer multimedialen Raumgestaltung verbunden. Die über drei Jahre (2000-2002) laufende BLUE-Trilogie vereinte in drei jeweils 36-Stunden dauernden Live-Konzerten Musik, Raum, Licht, Videos und Schwertkunst. Nik Bärtsch’s rein akustische Musik steckt voller überraschender Wendungen und kühner Kombinationen: Ingredienzien aus Funk, Neuer Musik, Minimal Music und Elementen japanischer Ritual-Musik verbinden sich zu einem spannungsgeladenen Soundgebräu, das mal funky, mal ambientmässig relaxed, dann wieder formal zugespitzt immer neue Verbindungen eingeht.

Imre Thormann
Imre Thormann urodzony w 1966 roku (Berno, Szwajcaria). Po nieudanej karierze piosenkarza w zespole punkowym “Straps Gang”, poświęcił wiele czasu na studiowanie wschodnich sztuk walki; Aikido, Kung fu, Tai chi i Taekwon Do (mistrzostwo Szwajcarii w 1984 roku). W 1990 roku zdobył kwalifikacje jako nauczyciel F.M Alexander Technique. Mieszka w Tokio od 1990 roku. Tam studiował taniec butoh pod kierunkiem Kazuo Ohno i Noguchitaiso (doświadczanie pryncypiów natury przez ciało) z Michizo Noguchi. Od 1993 roku wielokrotnie występował w Japonii i Europie. W 1998 organizował i brał udział jako artysta w pierwszej edycji “Alien – Butohfestival” w Tokio. W 1999 roku brał udział w międzynarodowym festiwalu butoh “ex–it” w Broellinie. W 2001 roku zorganizował pierwszy festiwal Japan Now (Berno/Szwajcaria, Gdańsk/Polska) W latach 2002 – 2003 występował na festiwalu “lets see dance” w Tokio Od 2002 roku prowadzi własną szkołę w Tokio i Europie. 2003 organizował drugą edycję festiwalu Japan Now (Berno/Szwajcaria, Berlin/Niemcy, Szczecin/Polska).

Nik Bärtsch
Nik Bärtsch, urodzony w 1971 roku w Zurychu, gra na pianinie i perkusji od 8 roku życia. W 1997 ukończył szkołę muzyczną (Musichochschule Zurich) w Zurychu. Obecnie mieszka w Zurychu i Berlinie. W latach 1989 – 2001 studiował filozofię, lingwistykę i muzykologię na Uniwersytecie w Zurychu. Na przełomie 2003/2004 przebywał w Japonii Jest liderem zespołu „Mobile“ i kwartetu zen – funk „Ronin“. Stale pracuje nad własnymi kompozycjami, które nazywa „Ritual groove music“. W latach 2000 – 2003 pracował jako instruktor „Practical Aesthetics“ na Uniwersytecie w Zurychu. W 1999 i 2002 zdobył nagrodę „UBS Cultural Foundation“, w 2002 roku “Werkjahr” fundowaną przez miasto Zurych, a w 2004 nagrodę kulturalną za „Zollikon Production“ i kompozycję do „Blue Trilogy“ (razem z Mobile). Przez ostatnie 3 lata koncertował: 2000 – Area Blue – 36 godzinny koncert w Zurychu 2001 – Aqua Blue – projekt Ritual Groove Music w Baden 2002 – Mu Blue – 36 godzinny koncert Groove Ritual w Zurychu

イムレ・トーマン
１９６６年スイス、ベルン生まれ。パンクバンドとしてのキャリアに挫折したのち、合気道、カンフー、タイチ、テコンドーなどの格闘技を学ぶ。１９９０年にF．M．アレキサンダーテクニックを修了後、東京に拠点を移し、そこで舞踏の創始者の一人である大野一雄などに教えを受ける。１９９３年より日本や欧州で”Vergessene Saat""der falsche David" "Steinzeit"などのソロ公演をおこなう。その他、様々な舞踏フェスティバルにも参加。２００１年ベルリンとグダンスクで開催された第一回ジャパン・ナウフェスティバルではオーガナイザーも務める。２００２年東京に自身の舞踏学校”ボディ・ガレージ”を開校。

ニック・ベルシュ
ニックベルシュMOBILEは儀式的要素を取り込んだ統合芸術音楽を追求、公演はたいがいマルチメディアな空間構成と結びついている。２０００年から２００２年の間に毎年開催されたBLUE-Trilogieでは、３６時間に渡る公演の中で生演奏、空間、照明、映像、と刀剣アートを統合させた。彼のアコースティック音楽は、驚くべき方向性と奇抜な組み合わせを取り込んでいる。無線電波、ニューミュージック、ミニマル、日本の儀式音楽の要素などが、あるときはファンキー、あるときはアンビエント的なリラックスしたもの、そしてまた様式的なもの、と常に変化する複合音楽に結びつけられていく。

Voyager

Voyager is the name of a spacecraft that left our solar system 28 years ago, on a search for life. On board, a golden record with sounds, photos, films etc.
An entirely other being left this solar system two years ago. My grandmother. With her, she took an entire collection of golden records.
Once again i will play her old records, dancing to the sound of forgotten melodies. Carried by the waves of memories, the traveler longs to touch the impossible, before he crosses the night toward the moon.

Voyager

Voyager heisst eine Raumsonde die nach 28 jähriger Reise unser Sonnensystem verlassen hat, auf der Suche nach Lebewesen. An Bord eine goldene Schallplatte mit Geräuschen, Fotos, Filmen und dergleichen. 

Vor zwei Jahren hat ein ganz anderes Zeitwesen dieses Sonnensystem verlassen. Meine Grossmutter. Mitgenommen hat sie eine ganze Sammlung goldener Schallplatten. 
Noch einmal werde ich ihre Schallplatten auflegen und zu längst vergessenen Melodien tanzen.
Getragen von den Wogen der Erinnerungen, sehnt sich der Reisende nach Berührung des Unmöglichen, bevor er über die Nacht dem Mond entgegen schreitet.

Voyager

28 lat temu statek kosmiczny Voyager opuścił nasz układ słoneczny w poszukiwaniu życia w kosmosie. Na jego pokładzie znajdowały się rekwizyty naszych czasów: zdjęcia, filmy i muzyczne przeboje.
"Dwa lata temu ktoś bliski udał się na zawsze w podobną podróż, zabierając ze sobą całą kolekcję swoich życiowych, złotych przebojów. Moja babcia. Po raz kolejny zatańczę w rytm zapomnianych melodii. Podróżnik będzie starał się dosięgnąć tego, co niemożliwe, zanim przetnie noc, chcąc dotrzeć do księżyca… “

Voyager

Voyagerは２８年前に、他の生命の存在を探索するために私たちの太陽系を去っていった宇宙船の名前で、音の録音された金のレコード、写真、映像などが搭載されている。２年前に、ほかのあるものもこの太陽系から完全に去っていった。私の祖母だ。彼女は金のレコードのコレクションも全て一緒に持っていってしまった。 今再び、彼女の古いレコードをかけ、忘れられたメロディーにのせて踊ろう。記憶の波にゆられ、旅人は不可能に触れようと身を焦がす。月に向かい夜を渡る、その前に。