Mika Kurosawa

Born in 1957 in Yokohama into a family of modern dancers, Mika Kurosawa started to learn modern dance from her parents Teruo Kurosawa and Eiko Shimoda at the age of five. During the first twenty years of her career she received many prestigious awards. In the early 1980s she lived and danced in New York where she was strongly influenced by the experimental, bare-movement style of the Judson group. Later her interests shifted towards a more secretive, underground and intimate practice. When she returned to Japan in the 1985 she started performing at small and underground venues under the name of Kurosawa Mika & DANCERS. Since then she has toured with artists of different disciplines including Butoh dancers, painters, poets, and musicians through Asia and Europe. From 1987-2003 her work centered mainly around her two dance series, Fune wo Nagameru: Gazing the Ship... and Guzen no Kajitsu: The Fruit of Chance. Since 1999 Mika Kurosawa became more seriously committed to solo dance with the series Bara no hito: The Rose Man, and also started to perform some of her earlier solo works from the 80s and 90s. Kurosawa’s activities range from her own performances to choreography for other artists, workshops, and teaching classes of modern dance.

Kubikukuri Takuzou

Born in 1947 Kubikukuri Takuzou started out as a stage and object designer, and it was not until 1969 that he started with performance thus crossing the border of static artwork. Since then he collaborated with artists such as Sho Kazahura, the earliest avantgard art performance artist, or bass improviser Motoharu Yoshizawa. In 2002 he was appointed artistic director of the newly opened mini-theatre Tokoyo Babylon and in 2004 he collaborated with dancer/improviser Mika Kurosawa at the „Kazuo Ohno Festival 2004“ in Yokohama. He performs in streets, galleries, museums and gardens, like his own courtyard theatre Niwa Gekijyo. Between performances he has continued working as a stage designer for Butoh dancers and a film by Masaki Iwana.

Mika Kurosawa

Mika Kurosawa wurde 1957 in Yokohama in eine Familie von modernen Tänzern geboren und ab fünf Jahren im modernen Tanz von ihren Eltern unterrichtet. In den ersten 20 Jahren ihrer Karriere erhielt sie viele angesehene Preise. In den frühen 80ern lebte und tanzte sie in New York, wo sie stark von der Judson Group und ihrem experimentellen, „bare-movement" Stil beeinflusst wurde. Später verschob sich ihr Interesse in Richtung eines intimeren Untergrund-Stils. Als sie 1985 nach Japan zurückkehrte fing sie an unter dem Namen Kurosawa Mika & DANCERS im Untergrund und kleinen Veranstaltungsorten zu spielen. Seitdem tourte sie mit Künstlern der verschiedensten Disziplinen, wie Tänzer, Maler, Dichter und Musiker, durch Asien und Europa. Von 1987-2003 konzentrierte sich ihre Arbeit hauptsächlich auf ihre beiden Tanzserien, Fune wo Nagameru: Gazing the Ship... und Guzen no Kajitsu: The Fruit of chance. Seit 1999 widmet sie sich verstärkt auf den Solotanz mit ihrer Serie Bara no hito: The Rose Man und führte auch einige ihrer früheren Soloarbeiten aus den 80ern und 90ern wieder auf. Ihre Aktivitäten umfassen eigenen Performances, Choreographien für andere Künstler, Workshops und Unterricht im modernen Tanz.

Kubikukuri Takuzou

Der 1947 geborene Kubikukuri Takuzou begann als Bühnenbildner und Objektdesigner und wechselte 1969 von der statischen Kunst zur Performance über. Seitdem arbeitete er mit Künstlern wie dem frühesten Avantgard Kunst Performance Künstler Sho Kazahura oder dem Bassspieler Motoharu Yoshizawa zusammen. Im Jahre 2002 wurde er zum künstlerischen Leiter des neu eröffneten Mini-Theaters Tokyo Babylon ernannt. 2003 trat er mit Mika Kurosawa auf und arbeitete mit ihr auf dem „Kazuo Ohno Festival 2004" in Yokohama zusammen. Er performt in Strassen, Galerien, Museen und Gärten, wie seinem eigenem Hoftheater Niwa Gekijyo. Zwischen seinen Performances ist er weiterhin als Bühnenbildner für Butoh Tänzer tätig und wirkte bei einem Film von Masaki Iwana mit.

Mika Kurosawa

Urodzona w 1957 roku, tańca nowoczesnego zaczęła uczyć się w wieku 5 lat od rodziców: Teruo Kurosawa i Eiko Shimoda. Przez pierwsze dwadzieścia lat pracy zdobyła wiele nagród. Na początku lat 80 mieszkała w Nowym Jorku. W tym czasie była zafascynowana eksperymentalnym stylem grupy Judson: “bare – movement”. W późniejszym okresie zmieniła swój taniec na bardziej intymnny i undergroundowy. Po powrocie do Japonii (1985) zaczęła występować na małych scenach offowych, jako Kurosawa Mika & DANCERS. Od tego czasu współpracuje z artystami różnch dyscyplin: tancerzami butoh, malarzami, poetami, muzykami. Razem odbywają tournee po Azji i Europie. W latach 1987 – 2003 jej praca skupiała się raczej wokół dwóch projektów: Fune wo Nagameru: Gazing the Ship... i Guzen no Kajitsu: The Fruit of Chance. Od 1999 Mika Kurosawa tańczy solo (Bara no hito: The Rose Man). Coraz częściej powraca do swoich pierwszych spektakli z lat 80 i 90. Pracuje nad choreografią innych tancerzy, prowadzi warsztaty i lekcje tańca współczesnego.

Kubikukuri Takuzou

Urodzony w 1947, pracę artystyczną rozpoczął jako scenograf i kontynuował aż do 1969 roku, kiedy to postanowił zająć się sztuką performance. Od tego czasu współpracował z Sho Kazahura, jednym z pierwszych performerów Awangardy oraz z Motoharu Yoshizawa. W 2002 roku został dyrektorem artystycznym małego teatru Tokyo Babylon. W 2004 rozpoczął współpracę z Mika Kurosawa („Kazuo Ohno Festival 2004“, Yokohama). Kubikukuri Takazuo często gra na ulicach, w galeriach, muzeach i ogrodach np. jego prywatny „uliczny teatr“ Niwa Gekijyo. W czasie wolnym zajmuje się wciąż projektowaniem scenografii dla tancerzy butoh i filmem (wraz z Masaki Iwana).

黒沢美香・首くくり栲象

黒沢美香

57年舞踊家族に生まれ５才からダンスを始め43年間頑固に踊る。82年〜85年の渡米でジャドソングループの活動に惹かれその活動の痕跡を追いかけ85年から黒沢美香＆ダンサーズを立ち上げ日本で活動再開。主に即興ベースにした共同作業を音楽家・詩人・美術家達と15年間取り組む。99年からは２時間程度の長編のソロダンスに活動の主軸を置く。

首くくり栲象

47年生まれ。絵を描きながらその活動溢れ納まらず、痙攣、裂傷、絶食、焼きごて等のアクションに挑んでいく中、69年首吊りに巡り会う。以後、首吊りアクションで、美術家音楽家と共同作業すると同時に演劇、舞踏の美術を担当する。特に97年より自宅庭を庭劇場に据え庭の椿の木で首吊り行為を毎日刻印していくことに挑み現在も日々継続中。東京バビロンアートディレクタ−。

Notified Visit

Some people say that interesting things always happen in the dark.
Living things hide in the darkness, then as dead trees stand, the image stands out in white.

Kubikukuri Takuzou expresses the suicidal image of hanging “kubikukuri” and expresses conflicts in breathing.

Mika Kurosawa`s dance is known as post modern, contemporary, Butoh or even as an acrobatic act. Her dance, which crosses the border of category, breeds twin images of highbrow and lowbrow.

These two performers who have different forms of expression will share the same space and create luster.

Notified Visit

"Einige Leute sagen, dass interessante Sachen immer in der Dunkelheit geschehen.
Lebende Sachen verstecken sich im Dunkeln, dann aber, während tote Bäume stehen, sticht das Bild heraus in Weiß."

Kubikukuri Takuzou verwirklicht das selbstmörderische Bild des Hängenden "kubikukuri" und drückt Konflikte durch Atmung aus.

Mika Kurosawa`s Tanz ist bekannt als Post Modern, zeitgenössisch, Butoh oder sogar akrobatischer Akt. Der Tanz von ihr überschreitet Grenzen herkömmlicher Kategorien erzeugt Doppelbilder zwischen Verstand und Verrücktheit.

Diese zwei Performer mit unterschiedlichen Formen des Ausdruckes, teilen den gleichen Raum und verursachen Glanz.

Notified Visit

„Niektórzy twierdzą, że to co interesujące zdarza się zawsze w ciemności. Tam ukrywają się ożywione przedmioty. Tylko ich wyobrażenia, jak wysuszone drzewa widziane są w świetle.“

Mika Kurosawa postrzegana jest jako współczesna, postmodernistyczna tancerka bliska tańcowi butoh a nawet, jak niektórzy twierdzą, akrobatycznym wyczynom. Jej taniec to podwójna kreacja umieszczona gdzieś między wrażliwością a szaleństwem. Przekracza granice konwencjonalnych kategorii, w które często wpisany jest ruch.

Kubikukuri zawieszony na scenie buduje obraz wisielca-samobójcy. Konflikty między życiem a śmiercią może pokazać tylko przez oddech.

予告された訪れ

興味深い事は常に闇の中で起こると言った人もいます。
闇の中では、いのちあるものはその身を沈め、やがて枯れた木々が在るがごとく その姿を白く浮かびあがります。

首くくり栲象は自殺行為のひな型ともいうべき首吊りのフォルムを実現させ、呼吸に矛盾を表現させている。

黒沢美香の踊りはポストモダンともコンテンポラリーダンスとも舞踏とも曲芸とも言われ、枠に収まりきれないダンスが猥雑と高級が離れて生きてきた双子のごとく姿を表す。 今回のこのパフォーマンスはふたりにとって、一つの場に二つの表現を束ねて放射する初の景色であります。